PODGLĄD ATOMU
     
 

Czytamy opowiadanie pt. „Czar dla mamy”


Posłuchajcie tekstu opowiadania Joanny Papuzińskiej Nasza mama czarodziejka.
Czar dla mamy
Joanna Papuzińska

Od rana do wieczora gospodarowaliśmy w kuchni, a mama odpoczywała. Były to jej imieniny, a u nas w domu jest taki zwyczaj, że tego dnia mama nie może nawet dotknąć się żadnej roboty.

Usiedliśmy do kolacji przy odświętnie nakrytym stole. Czekaliśmy na tatę, który znów na kilka dni wyjechał i właśnie dziś wieczorem miał wrócić. Opowiadaliśmy sobie różne historie.

Najwięcej mówił, jak zawsze, nasz najstarszy brat. Wyczytywał on z gazet wszystko o nowych wynalazkach i maszynach, a potem opowiadał nam to.

– Czy słyszeliście o poduszkowcach? – zapytał.

Nie słyszeliśmy o tym nigdy, więc nasz najstarszy brat opowiedział nam o nowych latających pojazdach, które tak właśnie się nazywają.

Naszej mamie najbardziej podobało się to, że poduszkowce latają nisko nad ziemią, nie tak jak samoloty.
Wyobrażacie sobie? To dopiero byłoby przyjemnie przelecieć się nad miastem w taki piękny wieczór jak dzisiejszy! Zobaczyć je z góry, jakby się było gołębiem lub jaskółką! Chciałabym, żeby nam się coś takiego zdarzyło. Nie musiałby to nawet być poduszkowiec, wystarczyłaby zwykła poduszka!

W tej samej chwili, gdy mama wypowiedziała to życzenie, nasz tapczan jęknął, stęknął. Wieko podniosło się. Wyskoczyły z niego po kolei nasze poduszki i zawisły w powietrzu.

– Szalona okazja! – ucieszyła się mama. – Widać to jakiś prezent imieninowy dla mnie. Siadajmy!

Lecz nim wdrapaliśmy się na poduszki, w drzwiach stanął tata. A trzeba powiedzieć, że nasz tata nigdy nie przepadał specjalnie za czarami.

– Co tu się dzieje? – zawołał. – Co znowu wyrabiacie?
– Wybieramy się na spacer! – krzyknął nasz najmłodszy brat. – Siadaj z nami!
– O, nie! Macie coraz bardziej szalone pomysły! Co powiedzą ludzie, gdy zobaczą cię, Marysiu, fruwającą nad rynkiem?

Tymczasem z tapczanu wyskoczyła już piąta poduszka i leciała prosto na tatę.

– Nic z tego – powiedział tata. Zresztą będzie mi potem dokuczał reumatyzm, jak mnie za bardzo przewieje. Lećcie sobie sami, skoro już musicie.
– Cztery nasze poduszki, gdyśmy tylko na nich usiedli, wypłynęły przez okno na dwór. Wyminęliśmy krzaki jaśminu, kwitnące w ogródku i zaczęliśmy wznosić się do góry.

Gdy byliśmy na wysokości czubków topoli, coś nagle zafurczało za nami. To doganiał nas tatuś na swojej poduszce.

– Niech tam, ja z wami! Przecież dziś imieniny mamy!

I dalej polecieliśmy już wszyscy.

Naokoło była ciemna, ciepła, pachnąca noc. Poszewki i falbanki furkotały na wietrze, tak jakby każda poduszka miała swój motorek. Tuż – tuż pod nami migotało światełkami nasze miasto. Widać było w mroku domy, dzwonnicę, park, naokoło – pola, a dalej czarne plamy lasów.

– Patrzcie, dopiero teraz widać, że mieszkamy naprawdę w małym miasteczku – powiedziała mama.
– Patrzcie, tymi poduszkami można sterować! – zawołał tata. – Kiedy rozpinam marynarkę, wiatr stawia większy opór i leci się wolniej. Kiedy zapinam – to szybciej!

Zaczęliśmy wszyscy próbować. W ten sposób okrążyliśmy rynek.

– Uwaga! – krzyknął tata. – Musimy już wracać! Poduszki opadają!

Rzeczywiście, nasze pojazdy opuszczały się coraz niżej. Ledwo ledwo udało się nam dojechać na nich do ogródka. Dotykaliśmy nogami ziemi.

Potem musieliśmy już wziąć poduszki pod pachę i wejść z nimi po schodach.

– Nic nie szkodzi! – rzekł tata do mamy. – Uważam, że była to całkiem niezła przejażdżka. Udał ci się, Marysiu, ten czar!
– Kiedy to nie ja czarowałam! – sprzeciwiła się mama. – Ja się nie znam na takich wynalazkach. Całą drogę właśnie zastanawiałam się, kto to?

Mama przyjrzała się nam po kolei.

– No, który i jak to zrobił? – zapytała, jak wtedy, gdyśmy coś przeskrobali.
– Ja – przyznał się nasz najstarszy brat. – Pamiętacie baloniki, które kupowaliśmy na defiladzie? Te, co same leciały do góry? Wypuściłem z nich gaz i napompowałem nim poduszki. Tylko za bardzo się śpieszyłem, nie zaszyłem dobrze poduszek i dlatego gaz zbyt wcześnie uciekł. Chciałem zdążyć przed powrotem taty, ale mi się nie udało.
– Właśnie że ci się udało – powiedziała mama. – Nie widzisz, że tata nareszcie przekonał się do naszych czarów?

Polecenia:

Zadanie 1.
Odpowiedzcie na poniższe pytania.
1. Jakie święto obchodziła mama?
2. Gdzie był przez cały dzień tata?
3. O czym opowiadał brat przy kolacji?
4. Co niespodziewanego wydarzyło się tego wieczoru?
5. Jak zareagował na to tatuś?
6. Ja działały poduszkowce?

Zadanie 2.
Które z opisywanych wydarzeń mogłyby się wydarzyć w rzeczywistości, a które nie?
Zapisz je za pomocą równoważników zdań.
To mogłoby się wydarzyć (jest prawdopodobne):

Odpoczynek mamy w dniu jej urodzin.

• …………………………………………………………………………………………

• …………………………………………………………………………………………

• …………………………………………………………………………………………

• …………………………………………………………………………………………

To absolutnie nie mogło się wydarzyć (jest fantastyczne):

Napompowanie poduszek gazem.

• …………………………………………………………………………………………

• …………………………………………………………………………………………

Zadanie 3.
Zabawcie się w zabawę Znajdź fragment.
Chętna osoba mówi na przykład: Znajdź fragment, w którym opisano poduszki wydostające się z kanapy. Pozostałe osoby szukają fragmentu.
Wygrywa, oczywiście, ten, kto znajdzie odpowiedni fragment pierwszy.

Zadanie 4.
Zapiszcie nazwy różnych środków transportu według wzoru. Powiedzcie, co oznaczają wyrazy, które zapisaliście.

poduszka – poduszkowiec

odrzut – ……………………………………….

para – …………………………………………………..

ster – ………………………………………………….

szybować – ………………………………………………

Zadanie 5.
Wybierzcie się całą klasą na fantastyczną wycieczkę poduszkowcami i napiszcie krótkie opowiadanie na ten temat.


…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………

…………………………………………………………………………………………………………………


Tytuł: Czytamy opowiadanie pt. „Czar dla mamy”
Opis skrócony: Przeczytamy rozdział "Czar dla mamy" opowiadania Joanny Papuzińskiej "Nasza mama czarodziejka” i dowiemy się co niezwykłego wydarzyło się w dniu imienin mamy. Sprawdzimy, czy czytamy uważnie. Polatamy różnymi owcami.
Autor(rzy): Agnieszka Suchowierska
Hasła treści Joanna Papuzińska Nasza mama czarodziejka, pytania do tekstu, elementy prawdopodobne, elementy fantastyczne, opowiadanie
Uwagi metodyczne Do tej lekcji jest także atom „Składamy życzenia”.Do tej lekcji jest także atom „Składamy życzenia”.
Zadanie 5. Może być opracowane w grupach.

Szacowany MINIMALNY czas na realizację treści atomu (w minutach) 45
Szacowany MAKSYMALNY czas na realizację treści atomu (w minutach) 60

 
Dodaj nowe atomy
Schowek

Twoje podręczniki
Liczba zapisanych zestawów:

0



Plan roczny:
Twoja liczba godzin w roku: ustaw
Liczba godzin w schowku:
Minimalny czas realizacji: 0,00
Maksymalny czas realizacji:0,00
Materiały udostępniane za pomocą Serwisu można wykorzystywać zgodnie z licencją Creative Commons Uznanie autorstwa-Na tych samych warunkach 3.0 Polska,
z wyjątkiem materiałów, które zostały wyraźnie oznaczone jako nieobjęte postanowieniami tej licencji.
Strona współfinansowana przez Unię Europejską w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego z projektu: „Opracowanie i pilotażowe wdrożenie innowacyjnych programów nauczania – zgodnych z polską podstawą programową kształcenia ogólnego – przeznaczonych dla uczniów – dzieci obywateli polskich za granicą”.